Barok i rokoko w architekturze i związanych z nią sztukach w kręgach arystokracji

Opis:

Rezydencje arystokracji oraz fundacje sakralne stanowiły najświetniejsze przykłady architektury i sztuki w epoce nowożytnej. U schyłku XVII w. gdy przygasał barok wielkich twórców w papieskim Rzymie, a rozkwitał w cesarskim Wiedniu, arystokracja była już zapatrzona na Wersal, jako na synonim kultury dworskiej.

Autor omawia proces przenikania i adaptacji stylu rokoka w architekturze i sztuce rezydencjonalnej oraz sakralnej Europy Środkowej w XVIII wieku, ukazując rolę arystokracji, mecenatu oraz sieci dynastycznych i kulturowych powiązań między Francją, Rzeczpospolitą, Bawarią, Austrią i innymi krajami Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, oraz Włochami. Podkreślona zostaje rola Francji jako głównego ośrodka oddziaływania kulturowego, który po okresie dominacji Rzymu i Wiednia stał się nowym centrum mody artystycznej i dworskiej.