Kpina z wroga. Satyra z okresu II wojny światowej

Opis:

W warunkach wojny, kiedy język rozsądku traci moc, a patos staje się trudny do uniesienia, satyra okazuje się formą nieoczywistego, ale skutecznego oporu. Śmiech, pozornie niepoważny, zyskuje wówczas wymiary terapeutyczny i polityczny. Z jednej strony pomaga przetrwać, z drugiej demaskuje, ośmiesza, osłabia przeciwnika. W satyrze okupacyjnej tyran bywa pozbawiony maski, groźba rozbrojona przez ironię, a rzeczywistość przekształcona w przestrzeń symbolicznego sprzeciwu.